The Great Ocean Road!!

Poeh ik heb weer een enorm verhaal maar zal proberen alleen de highlights te vertellen want anders is het echt teveel. Conclusie is wel dat ik getuige ben geweest van een enorm mooi stukje natuur! Ze zeggen dat er zeven wereldwonderen zijn, maar onderweg kwam ik echt tot de conclusie dat er veel meer zijn, als je het maar ziet of ervaart!

Zaterdag 6 december heb ik Patty naar een hostel gebracht in Adelaide en ‘afscheid’ van haar genomen, ik zie haar in Sydney weer. Daarna teruggegaan naar de camping en vanaf toen reisde ik met Kerstin uit Germany. Kerstin zit al in haar tiende maand hier en is echt een backpacker. Ze is 27 en is nergens bang voor zeg maar. Ze weet zelfs hoe je een oliefilter ververst, dus dat zegt heel wat vind ik. Ik weet namelijk niet eens waar dat ding zit! Een vriendin van Kerstin had net Kangaroo Island gedaan en reisde met een ander meisje richting The Great Ocean Road. We zouden hun opzoeken die dag. We reden van Adelaide naar Mount Gambier. We reden de stad voorbij en daar op een afgelegen rest area stonden Denise en Tania. Denise is ook 27 en komt ook uit Duitsland, maar die reist al 14 maand en is nog lang niet van plan om terug te gaan naar Duitsland. En Tania is een Francoise van 21 jaar die nu 5 maanden reist. Denise heeft een Ford Falcon (Flatty) en Tania is haar lifter. Ze reizen nu 5 weken samen en in Melbourne gaat Tania naar haar familie. Denise is net zo’n type als Kerstin, al vind ik Kerstin zachter van aard. Tania is ook wel aardig, maar gewoon een luie backpacker ;-) Maargoed we kwamen aan op die rest area in the middle of nowhere en gingen maar eens kijken wat we nog te eten hadden. We hebben wat gegeten, koffie gedronken en in onze reisdagboekjes geschreven. (ja An, ik houd het keurig bij!) Daarna gingen we slapen. Ik vond het wel bijzonder want ik had nog niet eerder op dat soort plekken geslapen. Maar t is heel bijzonder, ook de volgende ochtend. Je ziet direct mooie natuur en er is geen mens!

Zondag 7 december zijn we van Mount Gambier naar The Grampians gereden. The Grampians is een national park ten noorden van Mount Gambier. We reden naar Halls Gap. Het was goedkoper om met twee auto’s in het national park te parkeren dus we hebben Bob in Halls Gap geparkeerd en ik ging een nachtje in Eizy (Zo heet Kerstin’s 4x4) slapen. We hebben die dag een wandeling gemaakt in een soort regenwoud en ik heb de hele dag pics lopen schieten. ’s Avonds gingen we naar de camping en kwamen we aan de praat met Neville en zijn vrouw Wilma. Hele leuke locals die zo ongeveer gepensioneerd waren. Ze vertelden op een farm te wonen en een paar dagen vrij te zijn. De band van Eizy was lek en Kerstin verving de band. Ze had hulp genoeg dus ik heb in de tussentijd hout gezocht voor een kampvuur. Het leek net of ik het supervlug aangemaakt had, maar Neville had diesel en zo hadden we gauw een warm vuurtje. Dat was reuze gezellig en we hadden het leuk met Neville en Wilma. De nacht was minder.. steenkoud en ik heb zo goed als niet geslapen omdat mijn voeten en de rest gewoon niet warm wilden worden. Echt too bad. In de ochtend namen we afscheid van Neville en Wilma en ze nodigden ons uit op hun farm, voor als we in de buurt waren. Dat kon nog wel eens van pas komen ;-)

Maandag 8 december zijn we eerst teruggereden naar Bob in het National park. Er zat een briefje onder Bobs ruitenwisser.. Alja en Andra hadden Bob gevonden, maar ik was er niet. Ze waren niet meer op de camping, dat was wel jammer! Telefonisch bereiken zat er ook niet in want er was geen bereik, eigenlijk nergens.. haha. Maargoed ik zou de dutchies wel weer tegenkomen bij The Great Ocean Road. We hebben maandag twee uitzichtpunten bezocht en het was zeker de moeite waard. De natuur kan echt enorm mooi zijn en ik heb genoten van het ritje door The Grampians. Aan het eind van de middag reden we naar Hamilton. Kerstin moest een nieuwe reserveband hebben en ik had echt een vest nodig die warm was. Tania en ik gingen ondertussen boodschappen doen en ik heb een heerlijk warm vest gevonden. T is zo raar hier, het is zomer en er zijn nergens warme kleren te krijgen omdat het zomer is. Maar in de avond/ nacht is het zo achterlijk koud soms.. dat het onzin is dat ze warme vesten uit de winkels halen omdat het zogenaamd zomer is.. Maargoed bij een sportzaak heb ik een vest gevonden in de uitverkoop! Blij dat ik ermee ben haha! We zijn na Hamilton doorgereden naar een restarea tussen Hamilton en Portland. Weer een plek waar nobody was, maar het was heel gezellig. We hebben lekker wraps gemaakt met groente, gehakt, sour cream en alles! Heerlijk! Het weer voor dinsdag was slecht.. het zou gaan regenen. Dus wat zouden we gaan doen..? Ik stelde voor om Neville en Wilma te bellen en te vragen of het ze uit zou komen als we langs zouden komen. De andere chicks vonden dat een goed idee, want grauwe foto’s van The Great Ocean Road zat niemand op te wachten!

Dinsdag 9 december hadden we ons brekkie (ontbijt) op de rest area en toen begon het te regenen. Het was bar koud en we hadden echt zoiets van.. hmm wat te doen.. We reden eerst naar Warrambool. Op zoek naar een libary voor internet en ik heb daar gebeld naar Neville en Wilma. We waren welkom! Het was trouwens ook superkoud in Bob want ik kwam erachter dat de verwarming het echt niet doet.. In Warrambool heb ik even rondgewandeld en ieder deed even wat voor zichzelf. Daarna gingen we samen lunchen op een plek bij het strand. Het was koud maar er was een overkapping waar we koffie gekookt hebben en er was zelfs een powerpoint dus ik heb de laptop even aangesloten en we hadden het er eigenlijk heel leuk. De radio in Bob was ook niet wat dus ik heb een mp3 speler gekocht (de andere is kapot en retour naar NL) en er leuke muziekjes opgezet. Na onze lunch zijn we naar Neville en Wilma gereden. Ze wonen aan The Great Ocean Road. (Even voor de duidelijkheid, deze is honderden kilometers lang hoor). Het regende nog toen we aankwamen maar we kregen direct een rondleiding bij de melkschuur. Dit ging met een methode die ik nog nooit had gezien, maar ik vond het wel heel indrukwekkend! In de schuur zat een soort carrousel waar 50 koeien in kunnen staan. Deze carrousel draait langzaam rond, een koe stapt erin, de achterkant sluit, iemand sluit de melkmachine aan op de uier, de koe eet z’n bakje leeg en in 8 minuten is de koe van z’n melk af, heeft gegeten en stapt er weer uit. En dat gaat dan door tot alle 800 koeien gemolken zijn. Ik zal er wat foto’s van toevoegen want het was wel een mooi systeem. Het bestaat nog niet zo lang, maar het werkt goed zoals ik dat zag. Daarna gingen we naar binnen, de verwarming ging aan.. jaja heerlijk! En we hebben er gerelaxed. Ze nodigden ons uit om mee te eten en zo zaten we met 4 backpackers, een meisje dat op de boerderij werkt (uit Duitsland) Neville, Wilma en twee van hun kleinkinderen aan tafel. De kleinkinderen waren leuk. Mathilda was 18 maand en Callan was 3 jaar er kletste er lekker op los. We kregen goed te eten! Lasagne, aardappel, doperwtjes en een soort appelkruimel met ijs toe! We hebben ook bij hun in huis geslapen, in een echt bed! Kortom het was top. ’s Morgens na het ontbijt hebben we afscheid genomen en we waren allemaal weer welkom als we weer in de buurt waren! Leuk leuk die gastvrijheid hier!

Woensdag 10 december was het prachtig weer. De zon scheen al lekker toen we wegreden bij Neville en Wilma. Blauwe lucht, her en der een wolkje, perfect. We begonnen nu echt aan The Great Ocean Road en dat hield in dat we bij elke stop gestopt hebben om te kijken, foto’s te schieten en dat ik altijd als laatst terug bij de auto’s was. Ik vond elk uitzicht even mooi en speciaal! Ik kan met woorden niet goed uitleggen hoe mooi alles was maar ik hoop dat ik het een beetje kan bekrachtigen met de foto’s! Alle spots hebben namen, maar die weet ik niet precies meer. Aan het eind van de middag kwamen we bij The Twelf Apostels. Er zijn er nog 11 want ze brokkelen af en over een aantal jaren zullen ze allemaal in zee gestort zijn. Het is wel zo’n toeristisch punt waar veel mensen zijn vooral veel japanners, Chinezen en backpackers! Maar zeker mooi om gezien te hebben. ’s Middags was de zon erg vel, dus we besloten ons eten op de parkeerplaats te maken en met zonsondergang nog eens terug te lopen. Heerlijk om die vrijheid te hebben! We hebben gegeten, gechilld en zijn terug gegaan voor de pics. Het was het waard! Daarna was het al gauw donker en reden we dus in het donker naar Johanna Beach. Er was daar een gratis camping naast het strand. We hadden ’s Avonds geen idee waar we beland waren, maar dat zouden we de volgende dag wel zien. Na nog wat gekletst en gerookt te hebben zijn we naar bed gegaan.

Donderdag 11 december werd ik om half tien ’s morgens wakker doordat er op Bob’s raampje geklopt werd. Ik had geslapen als een baby en Denise klopte op het raampje. Haha ik wordt normaal altijd vanzelf wakker rond 08.00 dus ik heb enorm geslapen. De omgeving was enorm mooi, dat hadden we de avond ervoor niet gezien! We hebben egg in the window en brood gegeten en zijn gaan rijden. Ik heb onderweg foto’s gemaakt van de omgeving. Pooh de omgeving was weer geweldig. We reden een route langs het strand door de bergen/heuvels. Zo had ik aan de linkerkant vooral rotsen en bos en rechts een vangrail en de helderblauwe oceaan! Echt geweldig! Ik heb ook onderweg weer de nodige pics gemaakt. Maar toen kreeg ik een lens error bij mn ixus camera! Tot op heden doet hij niet meer wat hij moet doen dus ik zal in Melbourne eens kijken of ik hem kan laten maken. Anders koop ik exact dezelfde en ga ermee naar een winkel in Sydney, dan doe ik wel of de nieuwe al kapot is! Ik heb zeker twee camera’s nodig, want de kleine past in mijn zak! We zijn doorgereden tot het begin van Melbourne en staan nu op een vage camping die supergoedkoop is, maar waar wel allerlei vage luitjes staan. Een soort hippies en aparte locals vooral, maar ik vind het overal mooi nu! Vrijdag gaan we Melbourne in. Ik zal eens kijken bij de hostels of er nog een backpacker is die een lift tot Sydney nodig heeft. De benzine kost hier geen drol, maar benzine kosten delen blijft beter. Bovendien is het wel goed als ik niet teveel wen aan alle ruimte die ik nu in Bob heb want ik vind dit wel uberrelaxed. Vandaag heb ik ook besloten om Bob voorlopig te adopteren. In Sydney heb ik waarschijnlijk geen hostel nodig. Dat scheelt me 377 dollar en dan heb ik al een goedkoop hostel. Ik ben ook niet meer dakloos van 28 dec tot begin januari want er heeft een meisje gebeld (een dutchie) die met mij in het busje wil wonen in die tijd en ze zoekt ook werk voor januari dus wellicht kunnen we in Bob wonen voor een poosje.

Zo zat ik vorige week dus nog superslecht in m’n vel omdat ik zulke grote beslissingen moest maken over Bob en hoe en wat en met wie ik zou gaan reizen enzo.. En nu doe ik niks anders dan genieten en gewoon kijken hoe alles het best in elkaar past. Maar een motto heb ik me hier nu aangemeten en dat is ‘NO WORRIES’!. En dat bevalt me dus prima.

Verder wil ik iedereen bedanken voor het posten van reacties, want dat doet me goed. Altijd leuk om te lezen wat de mensen thuis vinden van mijn verhaaltjes en wat jullie daar uitspoken!

Zaterdag of zondag reizen we door naar Sydney. Ik mag foto’s maken bij X-Qlusive Showtek, dus daar komt ook zeker nog wel een verslagje van!

Lief zijn allemaal!

Liefs, Heidie